Find a memorial page
Search a memorial page by name to leave a message for the family or share a memory. Can’t find the page? The family may have chosen a private page. Ask them for their link.
4,385 memorial pages

Miriana Garau
Miriana was een Rustig lief meisje en ook mooi en getalenteerd ! Ze had een auto-ongeluk en daardoor ben ik mn other half verloren , mijn beste dinnetje langer tot de dood zeiden we altijd maar nu voel ik dat we het echt goed hadden ik voel dat ze bij me is . Ik mis haar nogsteeds hoor dat altijd . Maar later komen we elkaar weer tegen , Tot later angel ♥

Lia van Leer
Our beloved movie star, Lia van Leer, has passed away Her love of cinema, her commitment to optimism, and her power of conviction were all part of her persona and the foundations upon which she established the Jerusalem Cinematheque: a world-renowned pluralistic and liberal establishment that is committed to enriching Jerusalem and Israel's cultural life. In her white and purple garb, with generosity, and a constant smile, Lia was a leading figure in the world of cinema. She paved the way for the local film industry and brought us the very best filmmakers and films from around the world. Lia established the Israel Film Archive and for decades lead the Jerusalem Cinematheque with fierce determination. But above all, Lia served as a guide and teacher to generations of filmmakers and film lovers. Lia dedicated her life to the love of cinema, and her life was a celebration of this love. Noa Regev, Director of the Jerusalem Cinematheque: “I will miss her very much, she was a constant source of inspiration and hope in my life. For so many years, she served as a leading figure in Israel's cultural life. She will be missed by us all.”

Talus Taylor
Creator of Barbapapa, together with his French wife, Annette Tison. Creating Barbapapa was made by chance in the Luxembourg Gardens in Paris one day in May 1970. While they were walking in the park, Talus Taylor heard a child ask his parents something is called "Baa baa baa baa". Not speaking French, he asked Annette Tison what it meant. She explained that this was a treat called la barbe à papa (cotton candy). Later at a restaurant, the couple began to draw on the tablecloth a character inspired by the candy: a pink and round character. When it came to give it a name, Barbapapa came naturally.

Andre Brink
André Philippus Brink, was a South African novelist. He wrote in both Afrikaans and English and was a Professor of English at the University of Cape Town. In the 1960s he, Ingrid Jonker and Breyten Breytenbach were key figures in the significant Afrikaans literary movement known as Die Sestigers ("The Sixty-ers"). These writers sought to use Afrikaans as a language to speak against the apartheid government, and also to bring into Afrikaans literature the influence of contemporary English and French trends. His novel Kennis van die aand (1973) was the first Afrikaans book to be banned by the South African government. André Brink translated Kennis van die aand into English and published it abroad as Looking on Darkness. This was his first self-translation. After that, André Brink wrote his works simultaneously in English and Afrikaans. While Brink's early novels were especially concerned with apartheid, his later work engaged the new range of issues posed by life in a democratic South Africa. Brink was born in Vrede, in the Free State. He was married five times. Brink's son, Anton Brink, is an artist. Brink moved to Lydenburg and matriculated at Lydenburg High school in 1952 with seven distinctions, the second student from the then Transvaal to achieve this feat. In 2008, in an echo of a scene from his novel A Chain of Voices, his family was beset by tragedy when his nephew Adri Brink was murdered in front of his wife and children in their Gauteng home. He died on 6 February 2015 on a flight from Amsterdam to South Africa from Belgium, where he had received an honorary doctorate from the Belgian Francophone Université Catholique de Louvain.

Leo Tindemans
Leonard Clemence (Leo) Tindemans was een Belgisch politicus voor CD&V (vroeger CVP) en minister van staat. Hij was eerste minister van twee regeringen in België (periode van 25 april 1974 tot 20 oktober 1978) en behaalde het grootste aantal voorkeurstemmen in de Belgische geschiedenis bij de Europese verkiezingen van 1979.

Martin Zijlstra
Marten (Martin) Zijlstra was een Nederlands politicus van de PvdA. Na de mulo ging hij in 1961 als onderofficier werken bij de meteorologische dienst van de Koninklijke Luchtmacht en in de periode van 1968 tot 1973 was hij personeelsfunctionaris bij Akzo Zout Chemie in Delfzijl. Hierna was hij tot 1977 directeur maatschappelijke dienstverlening "Eemmond". Naast zijn werk volgde hij de hbs. Hij sloot in 1967 die opleiding af met een staatsexamen en daarna studeerde hij extraneus Nederlands recht aan de Rijksuniversiteit Groningen (1969-1977). Verder was Zijlstra toen ook al politiek actief. Zo was hij van 1972 tot 1974 voorzitter van de PvdA afdeling Delfzijl en vervolgens vier jaar lid van de Provinciale Staten van Groningen. Toen zijn partijgenoot Rudi Boekhoven eind 1976 het burgemeesterschap van de toenmalige gemeente Termunten opgaf om burgemeester van Veendam te worden, volgde Zijlstra hem in Termunten op. Hij had als burgemeester van Termunten behalve openbare orde en voorlichting ook de portefeuilles ruimtelijke ordening, recreatie, milieu, maatschappelijke dienstverlening en economische aangelegenheden. Zijlstra behield die functie tot die gemeente op 1 januari 1990 werd opgeheven. Enkele maanden eerder was Zijlstra lid geworden van de Tweede Kamer wat hij ruim 12 jaar zou blijven. In de Kamer was hij een gewaardeerd lid dat zichzelf niet erg op de voorgrond plaatste en die zich vooral met binnenlands bestuur en defensie (personeel) bezighield. Enige tijd fractiesecretaris en bijna vier jaar ondervoorzitter van de Kamer. Hij was in 1996 samen met Johan Remkes (VVD) en Olga Scheltema-de Nie (D66) mede-initiatiefnemer van een wetsvoorstel over het intrekken van de non-activiteitsregeling voor ambtenaren die lid worden van de Tweede Kamer of het Europees Parlement. Dit voorstel werd in 1998 wet. Op 1 januari 2010 werd hij waarnemend burgemeester van de toen nieuwgevormde Groningse gemeente Oldambt. In september van dat jaar werd Pieter Smit benoemd tot burgemeester van die gemeente. Per 1 april 2011 werd hij opnieuw waarnemend burgemeester, dit keer op Schiermonnikoog. Op 26 januari 2012 werd Sjon Stellinga daar als burgemeester benoemd.

Kees Vlak
Als klein jongetje speelde Vlak al trompet samen met zijn vader, een enthousiast amateurtist, in het Waterlands Fanfare Orkest te Nieuwendam (Amsterdam). Op negenjarige leeftijd volgde hij pianoles bij de radiomusicus Ru van Veen. Van Veen was leider van verschillende radio-ensembles, vaste pianobegeleider van de Nederlandse Christelijke Radio Vereniging (NCRV) en pianist van Wim Kan en leidde Vlak op tot het toelatingsexamen aan het conservatorium. Zijn studies deed hij aan het Amsterdams conservatorium en voltooide hij in 1959 in het vak piano bij Jaap Callenbach en 1961 in trompet bij Marinus Komst en orkestspel. Verder studeerde hij HaFa-directie en compositie bij Kors Monster aan het Muzieklyceum in Amsterdam en muziektheorie aan de Universiteit van Californië - Berkeley in San Francisco. Al tijdens zijn opleiding speelde hij in diverse orkesten als trompettist, onder andere bij revues, musicals, operettes, in symfonieorkesten en bij de radio. In het cabaret van Wim Kan speelde hij de langste periode (twaalf jaar) en daar leerde hij ook Ru van Veen kennen. Ten gevolge van een chronische voorhoofdsholte-ontsteking moest hij op 25-jarige leeftijd het trompetspelen opgeven. Hierdoor ontstond meer tijd voor het componeren. Zijn eerste grote compositie, Paso Cabaio, kwam zo tot stand in 1967. In 1968 won hij met Western Rapsody de Hilvarenbeekse Muziekprijs, wat voor hem de doorbraak was. Vlak was voorts actief als pianodocent en jureerde regelmatig in binnen- en buitenland. Hij won diverse nationale en internationale compositieprijzen.

John Jeremy Thorpe
John Jeremy Thorpe, PC was a British politician who served as leader of the Liberal Party from 1967 to 1976 and as Member of Parliament for North Devon from 1959 to 1979. His political career collapsed when an acquaintance, Norman Scott, claimed to have had a love affair with him in the early 1960s, when homosexual acts were illegal in Britain. In 1976, the scandal forced him to resign as Liberal leader. He denied any affair with Scott, whom he was charged with conspiring to murder. He was acquitted in 1979, shortly after losing his parliamentary seat in the general election.






