Kees Olthuis

Beste familie van Kees, Wat een verdrietig bericht dat Kees er niet meer is. Ik schrok toen Susan mij dit via een bericht liet weten. En ik vind het erg jammer dat ik niet bij het afscheid kon zijn afgelopen week. Daarom schrijf ik jullie hier kort een bericht. Allereerst wil ik jullie heel veel sterkte wensen in deze verdrietige tijd. Ik hoop dat jullie samen zijn leven en muziek kunnen gedenken. Hij laat veel prachtige muziek achter. Ik heb nog niet zo lang geleden met Kees gewerkt, bij het Hemels Fagotje en de reprise van de Vuurpijl. Als jonge regisseur kreeg ik van Kees alle vertrouwen en ruimte om zijn muziek theatraal te maken en ik zag dat hij in mij geloofde. Dat is erg bijzonder, als iemand je dat gevoel geeft. Het Hemels Fagotje, met Susan en Benjamin, hebben we toen afgesloten op een warme zomeravond bij jullie in de tuin, omringd door kleinkinderen en Loeky. Ik hoopte dat we nog veel vaker zo bij elkaar zouden komen, na het maken van andere voorstellingen, in de toekomst. Helaas kan dat niet meer. Alle liefs en sterkte, Rosa

Beste Loeky, kinderen en kleinkinderen van Kees, Allereerst wil ik jullie condoleren met het verlies van Kees. Ik kende Kees via de befaamde kookclub op de boot van Mieke. Daar leerde ik hem kennen als een super-enthousiaste gastronoom en kok (“Kees van het Vlees”), maar ook als iemand die ervoor zorgde dat je je meteen in het gezelschap thuis voelde. Een warme, altijd belangstellende en gastvrije disgenoot, die altijd blij was je te zien (en dat was wederzijds!) en je overal bij betrok. Mooi was ook de trots waarmee hij altijd over jullie sprak. Tijdens het afscheid in de Noorderkerk kwam ook naar voren dat Kees, naast zijn kookkunst, onnoembaar veel andere kwaliteiten bezat waarmee hij een echte “homo universalis” was. Ik wens jullie, behalve veel sterkte, ook heel veel mooie herinneringen toe en het genot om die met elkaar te delen. Henk van Deutekom

Kees je was 35 jaar een fantastische buur.Ik laat je een roos na die onze tuinen scheidden en waar je zo van hield.

Lieve Kees, ik ken weinig mensen die zo'n grote leegte achterlaten. Niet omdat je zoveel plaats innam maar omdat je er zo WAS. Als vriend WAS je er met al je aandacht en met al je charme. Je WAS er met je gezellige en leerzame anekdotes en je WAS er met je oprechte interesse. Je nam vriendschap heel serieus. Zelfs in je laatste maanden wilde je het voor anderen niet te moeilijk maken maar hoe moeilijk moet dat voor jou geweest zijn ? Jouw zinnen begonnen zelden met "ik". Lieve Kees, wat zal ik je missen. Gelukkig zal je altijd een beetje blijven resoneren in mijn leven.. Vaarwel, lieve Kees !

Kees, ik herinner je me als een vriendelijke open man bij de kookles van Mieke. Altijd vrolijk, attent en dol op het koken.

Kees, ik heb je tien jaar geleden leren kennen en ik heb zoveel van jou kunnen leren, Jij wist altijd goede raad te geven bij mijn piano spelen. Het was geweldig om naar jou te luisteren. Jouw fijne, vrolijke stem, en je verhalen. En ik zal altijd de fijne etentjes herinneren, allemaal samen met Loeky, mijn gezin en mijn trio. Jij was, bent, een fantastisch persoon, musicus en leraar. Ik zal je enorm missen. Cristina

Kees, je was toch een soort van 2e vader voor mij. Door jou hebben Koen en ik zoveel uren lol gehad achter de vleugel beneden in de van Breestraat. Wat was het altijd gezellig bij jou en loeky, ik heb daar zoveel warme herinneringen aan die mij nog steeds laten glimlachen.

Kees, je zal levendig in mijn herinnering aanwezig blijven, als rondborstig mens en veelzijdig musicus. Ik koester onze gezamenlijke pianistische optredens (Carnaval des animaux, Bartök, Scaramouche). Hopelijk word je Hofcomponist in de Hemel. Sommige mensen zijn als bomen om wie men heen zich een bos kan dromen, zo'n boom was jij, je maakte andere mensen blij. zo'n boom wordt niet gerooid, zo'n boom sterft nooit, maar blijft in de gedachten en zal de pijn verzachten. Ruud