Henk Hofland

Hofland groeide op in Rotterdam. Zijn vader was directeur van de Steenkolen Handels Vereeniging. Hij maakte als 12-jarige het bombardement op Rotterdam van nabij mee en beleefde zijn jeugd tussen de puinhopen van die stad. Hofland studeerde aan het toen juist opgerichte Nijenrode. Hij kwam in 1953 in dienst bij de buitenlandredactie van het Algemeen Handelsblad en kreeg later de leiding over het zaterdagse supplement. Daarna werd hij adjunct-hoofdredacteur en later hoofdredacteur. De fusie in 1970 met de Nieuwe Rotterdamsche Courant tot het huidige NRC Handelsblad betekende tevens de val van Hofland. Hierna bouwde hij als freelancer voor diverse media een reputatie op van respectabel politiek commentator, columnist en publicist, met veel aandacht voor de Verenigde Staten. New York beschouwt Hofland als zijn tweede stad. Jaarlijks verblijft hij daar meerdere malen in hetzelfde hotel. Hij verwerkt zijn waarnemingen in zijn columns. Ook van de ontwikkelingen in het Oostblok deed hij langere tijd verslag. Hij maakte diverse reizen door de toenmalige Oostbloklanden, nog voor de val van de Berlijnse Muur. In de tweede helft van de jaren vijftig richtte Hofland met Jan Vrijman de stichting Telmo (Television and Motion Pictures) op. Deze stichting produceerde onder meer de documentaire Het wonder van Anne Frank over het ontstaan van Annes dagboek, die door de VPRO op televisie is uitgezonden. Een belangrijke rol in deze documentaire werd vervuld door Otto Frank, de vader van Anne. Jarenlang was Hofland bevriend met journalist Willem Oltmans. Aan die vriendschap kwam in 1972 een abrupt einde. Tijdens een feestje bij Oltmans, waren naast Hofland en anderen ook Sovjet-diplomaten aanwezig. De eveneens aanwezige Telegraaf-journalist Peter Zonneveld schoot foto's met een verborgen camera en bracht daarmee, gelet op de gespannen Oost-West verhoudingen van destijds, Oltmans' journalistieke integriteit in diskrediet. Volgens Oltmans zaten de inlichtingendiensten er achter en had Hofland een aandeel in dat complot. De door De Telegraaf gepubliceerde foto's (waarvoor de krant overigens werd veroordeeld op grond van de Wet op de Privé-sfeer) deden veel stof opwaaien en hadden grote gevolgen voor Hofland als hoofdredacteur; in die functie had hij het al moeilijk met een progressieve redactie contra een lezerspubliek dat over het algemeen conservatief was. De affaire-Zonneveld betekende het einde van zijn redacteurschap. Hij mocht zich gaan bezighouden met het berichten over televisie, maar bedankte daarvoor. Als freelance publicist maakte Hofland een nieuwe start. Tegels lichten (of: ware verhalen over autoriteiten in het land der voldongen feiten) uit 1972 werd zijn succesvolste publicatie over de naoorlogse Nederlandse binnenlandse politiek, over de dekolonisatie van Indonesië en Nieuw-Guinea en in het bijzonder over de 'schichtigheid van Nederlandse autoriteiten'. Hofland heeft zich in een tv-interview ooit bekend tot de 'anarcho-liberale gemeente' en betoont zich in zijn politieke stukken een man van het niet-confessionele midden. Daarnaast is hij een waarnemer van mensen en een liefhebber van amateur-techniek, zoals die van de Zwitserse kunstenaar Jean Tinguely en de Nederlandse kunstenaar Theo Jansen. Hofland was vaste deelnemer aan het discussieprogramma van de VPRO-radio Welingelichte kringen. In 1980 presenteerde Henk Hofland een serie van vijf tv-programma's, waarin hij gesprekken voerde met meer of minder bekende Nederlanders, waaronder de historicus Loe de Jong. In de KRO documentairereeks Profiel werd op 6 december 2006 een uitzending aan Hofland gewijd.